Personeeltjes ronselen

Personeeltjes ronselen

Heeft u ook zo'n probleem om medewerkers te krijgen? Nou, u bent, maar dat weet u vast al, niet de enige. Er is wel een oplossing, maar u moet 't niet verder vertellen, omdat het anders wel eens problemen op kan leveren met het Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Kijk, u moet eens wat meer de sportpaginaÕs lezen of de sportvelden van de rijke Nederlandse profclubs aflopen. Daar ziet u namelijk de oplossing. Daar zie je bosjes geronselde voetballertjes rondspartelen alsof 't een lust is. In plaats van voetballertjes ronselen, kunt u gewoon personeeltjes ronselen.

Dat werkt zo. U begeeft zich naar de disco's, waar u zich mengt tussen de kinderen van 15 tot en met 17 jaar. Natuurlijk heeft u eerst bij de visagist een jong uiterlijk aan laten smeren, of zich bij den plastieke chirurg laten feesliften, anders krijgt u niet snel contact. U maakt hier en daar een praatje en zoekt ondertussen naar pientere kinderen. U heeft natuurlijk al lucratieve arbeidscontracten in uw binnenzak, zodat u de pientersten direct kunt laten tekenen. 't Liefst natuurlijk, net als met die voetballertjes, een vijf-jarig contract om ze na drie jaar te transfereren! U gelooft toch niet dat ik dit allemaal echt meen, of bent u al onderweg?! Al die ondernemers die beweren dat ze geen personeel kunnen krijgen, moeten ook eens hand in de eigen zakenboezem steken en zich afvragen: Selecteer ik wel goed? Gebruik ik wel de juiste media? Boor ik wel de juiste bronnen aan? Betaal ik wel genoeg? Maar vooral: Hoe houd ik mijn personeel??!

Vorige week vertelde zo'n trouwe-lobbes-medewerker van een carrosseriebedrijf mij, dat hij 18 jaar lang van 8 uur tot 19 uur had gewerkt en op zaterdag Žn zondag de twee waakhonden op het bedrijfsterrein verzorgde. Toen hij na 18 jaar vroeg of hij op zaterdag een kleine schade aan zijn auto mocht bijspuiten, mocht dat niet. Verdrietig haalde hij de sleutels van de poort naar het bedrijfsterrein uit zijn zak en legde ze op tafel. Hij verliet snel het bedrijf om er nooit meer terug te komen. De baas riep hem nog na dat hij geen hart voor de zaak had en "Hoe moet 't nou met de honden?!".

De trouwe-lobbes had zo weer een andere baan; de baas zoekt nog steeds, want behoorlijk betalen deed en doet hij ook al niet. Ik hoef u, van ondernemer tot ondernemer, toch niet te vertellen dat ons personeel ons menselijk kapitaal is. Dat we, net zo als in apparatuur (wat een vergelijking!) moeten investeren. Dat we beter een 'goede' binnenhalen, dan een goedkope. Waar zijn we bang voor? Voor die 2 of 3 honderd gulden per maand meer? Vragen we ons wel af, wat dat extra geld ons extra opbrengt aan verkoop, klantenbinding en rendement? Het is opvallend, dat je bij de ene ondernemer steeds andere medewerkers ziet rondlopen en bij de ander heel lang dezelfde. Wat geeft uzelf als klant het meeste vertrouwen?

Ik heb ooit eens, misschien wel 20 jaar geleden, een succesvolle ondernemer horen zeggen "Ik wil alleen maar mensen om me heen die beter zijn dan ik." Het is mij altijd bijgebleven. Personeeltjes ronselen hoeft dus niet. Als we maar durven.

W. L. Huijerbedrijf